``To jest film o rozstaniu. O stracie. O końcu. O pewnej cezurze.``.

Nowe konsolacje. Videonotatki z doświadczenia straty stanowią zbiór wielu autorefleksyjnych narracji towarzyszących utracie chęci bycia artystką. Praca jest ukazaniem relacji ze sztuką jako taką, ale też z samym medium ruchomego obrazu. W Nowych konsolacjach ex-artystka żegna się z jednym z jej głównych mediów, będąc w tym medium i za jego pomocą [czyli właśnie jego używając], świadomie odsłaniając jego cechy i tworzywo.

Na wpół realne, na wpół fikcyjne sceny dzieją się w zaaranżowanym na plaży kinie-studiu filmowym, gdzie artystka-bohaterka bierze udział w stypie po wenie, która odeszła. 

Retrospektywnym komponentem video są poddane recyklingowi dawne prace ex-artystki.